Według władz miejscowych decyzja o przekazaniu obiektu nowemu dysponentowi była słuszna. Z takim poglądem w 2007 roku nie zgodziła się jednak przynajmniej jedna z radnych powiatu żywieckiego, która uważała, iż schronisko jest źle zarządzane. Rozwiązaniem tego problemu miało być ponowne rozważenie jego wydzierżawienia. Koncepcja ta upadła na skutek niejasności: okazało się, że propozycja nowej dzierżawy wynikała z chęci przekazania schroniska członkowi dalszej rodziny tejże radnej.
W 2009 roku było to schronisko całoroczne kategorii II, dysponowało 26 miejscami noclegowymi (2 pokoje sześcioosobowe, 1 ośmioosobowy, 1 czteroosobowy, 1 dwuosobowy) z kuchnią samoobsługową, świetlicą i jadalnią.
Z biegiem lat problem schroniska popadał w zapomnienie. Według doniesień medialnych, schronisko zakończyło działalność; nie wiadomo jednak, kiedy dokładnie to nastąpiło. W 2011 roku, w związku z zamknięciem obiektu, zlikwidowano niebieski szlak turystyczny ze Zwardonia do Rycerki Górnej. Schronisko zostało w efekcie odcięte do sieci szlaków turystycznych. Od tej pory jego rejon jest słabo zagospodarowany turystycznie, a dostęp do obiektu – utrudniony.