Jednocześnie uznał, że latynizmy i grecyzmy nie wymagają spolszczenia.
Był autorem licznych publikacji m.in. w „Języku Polskim” i „Poradniku Językowym”.
Słownictwo rzemieślnicze. Słownik Materiały do słownictwa rzemieślniczego, początkowo z udziałem Karola Jana Stadtmüllera, ukazywały się od roku 1912, m.in. w czasopiśmie „Przegląd Rękodzielniczy”. Ponadto wydawane były zeszyty ze słownictwem poszczególnych działów, a w latach 1921-1923 ukazało się w formie wydawnictw zwartych 11 części Słownictwa rzemieślniczego zawierające całość terminologii z podziałem na dziedziny:
[cz.] 1: Dział drzewny. Ciesielstwo, stolarstwo, bednarstwo, kołodziejstwo, tokarstwo drzewne i snycerskie, Kraków 1921; [cz.] 2: Dział metalowy. Blacharstwo, kłódkarstwo, kotlarstwo, rusznikarstwo, ślusarstwo, tokarstwo, zegarmistrzostwo, złotnictwo i wyrażenia wspólne, Kraków, 1922; [cz.] 3: Dział instalacyjny. Wyrażenia używane w zakładach: elektrotechnicznych, gazowych, centralnego ogrzewania, wodociągowych oraz wyrażenia współne, Kraków 1922; [cz.] 4: Dział skórniczy. Garbarstwo, kuśnierstwo, rękawicznictwo, rymarstwo, siodlarstwo i tkactwo, Kraków 1922; [cz.] 6: Dział zbożowy. Młynarstwo, piekarnictwo; [cz.] 7: Dział ceramiczny. Ceglarstwo i zduństwo, Kraków 1923;