Realny poziom rozparcelowanej powierzchni w stosunku do planowanej ustawowo corocznie powierzchni gruntów w wysokości 200 tys. ha, przedstawiono wg Rocznika Statystycznego z 1939 r. w następującym zestawieniuRocznik Statystyczny 1939, GUS, Warszawa 1939.:
RokRozparcelowano w tys. haProcent w stosunku do 200 tys. ha1926209,8104,91927245,1122,61928227,6113,81929164,582,21930130,865,41931105,352,7193274,137,1193383,571,8193456,528,2193579,839,9193696,548,31937113,156,61938119,259,6Ogółem 1705,865,6 . Według ustawy o reformie rolnej w latach 1926–1939 rozparcelowane powinno być 2600 tys. ha gruntów, wykonanie wynosiło 1705,8 tys. ha (65,6%).
Wykup gruntów w ramach reformy rolnej Właściciel majątku, przekraczającego podstawowe normy władania, miał prawo ustalić obszar, który zamierzał wyłączyć. Właściciele majątków, które zostały umieszczone w wykazie imiennym, byli zobowiązani do przeprowadzenia parcelacji, dla którego ogłoszono wykaz imienny. Jeśli do tego czasu grunty zostały nierozparcelowane lub też nie zostały sprzedane Państwowemu Bankowi Rolnemu, wówczas okręgowe urzędy ziemskie niezwłocznie przystąpowały do przymusowemu wykupu.