W absydzie znajdują się trzy wąskie, półokrągłe okna, które zachowały swoją pierwotną formę.
Po II wojnie światowej uszkodzony w trakcie działań wojennych kościół został opuszczony i popadł w ruinę. Odbudowano go w 1978 roku. Świątynię poświęcił w dniu 9 maja 1978 roku biskup Jerzy Stroba.
Wewnątrz kościół nakryty jest drewnianym, belkowym stropem. W tylnej części znajduje się drewniana empora. Nawa połączona jest z prezbiterium szerokim łukiem tęczowym. Z historycznego wyposażenia zachował się kamienny ołtarz i późnośredniowieczne tabernakulum w formie niszy, umieszczone we wschodniej ścianie prezbiterium.
Pochodzące z tego kościoła dwie drewniane rzeźby tronującej Madonny z Dzieciątkiem, datowane na ok. 1260 i 1300 r. trafiły w 1956 roku do zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Gryfino Kategoria:Kościoły w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie gryfińskim Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gardnie Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie zachodniopomorskim