Podczas okupacji prowincji morskich Sri Lanki przez Holendrów w latach 1640–1796, zbudowali oni 36 umocnień, z czego Galle stanowiło jedno z najważniejszych przedsięwzięć tego okresu. W obrębie fortu znajdowało się starannie zaplanowane centrum administracyjne, wyposażone we wszystkie niezbędne elementy, które umożliwiały funkcjonowanie pełnoprawnego miasta.
Fort w dużej mierze pełnił funkcję miasta mieszkalnego, z 83% jego powierzchni przeznaczoną na zabudowę mieszkaniową. Większość jego mieszkańców stanowili pracownicy Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej oraz Holendrzy pochodzący z Niemiec, Szwecji, Francji czy Belgii, którzy byli obywatelami Zjednoczonych Prowincji Holandii i posługiwali się językiem niderlandzkim. Drogi w forcie były wąskie, a budynki charakteryzowały się dachami szczytowymi, werandami, wysokimi sufitami, masywnymi filarami oraz rzeźbionymi drewnianymi drzwiami i oknami ozdobionymi herbami. Podwórza znajdowały się z tyłu budynków. W obrębie fortu mieściły się także szpital, magazyny prochu, rezydencja gubernatora, budynki administracyjne oraz kościoły, tworząc dobrze zorganizowaną społeczność zamieszkującą miasto otoczone murami. mały|Mapa fortu około 1740 roku