Czubacz gołolicy (Crax fasciolata) – gatunek dużego ptaka z rodziny czubaczy (Cracidae), zamieszkujący interior Ameryki Południowej. Narażony na wyginięcie.
Systematyka Wyróżnia się trzy podgatunki C. fasciolata: C. f. fasciolata Spix, 1825 – czubacz gołolicy – niziny Brazylii do Paragwaju i północno-wschodniej Argentyny, C. f. grayi Ogilvie-Grant, 1893 – wschodnia Boliwia, C. f. pinima Pelzeln, 1870 – czubacz deltowy – północno-wschodnia Brazylia. Podgatunek pinima bywa przez niektórych autorów uznawany za odrębny gatunek.
Morfologia Czubacz gołolicy to duży ptak osiągający długość 77–85 cm i masę 2700–2800 g. (samiec) oraz 75 cm długości i 2200–2700 g. masy (samica). Występuje dymorfizm płciowy. Samiec ma czarne górne części ciała lekko połyskujące oliwkowozielonkawym i niebieskim odcieniem. Pierś i przednia część brzucha czarna, natomiast spód ciała śnieżnobiały. Głowa z nieopierzoną, ciemnoszarą skórą wokół czerwono-brązowych oczu i z żółtą nasadą dzioba (woskówką). Nogi samca są ciemnoszare. Samica z kolei ma czarną głowę z całkowicie ciemnym dziobem, czarną skórą wokół oczu, czarnym upierzeniem szyi i przodu ciała. Pozostałe górne części są czarne z charakterystycznym, białym prążkowaniem. Czarny ogon zakończony jest na biało lub ochrowo, a spód ciała jest ochrowy, blednący do żółtawego na brzuchu.