W 1912 roku objął stanowisko kierownika warszawskiego przedstawicielstwa tej fabryki, gdzie pracował do 1914 roku.
Przed 1912 rokiem był aktywnym członkiem polskiego towarzystwa śpiewaczego „Lutnia” i Towarzystwa Dobroczynności.
Po wybuchu I wojny światowej w 1914 roku został internowany jako niemiecki jeniec cywilny i zesłany do Tomska na Syberii, gdzie przebywał do końca 1918 roku. Nawiązał tam kontakt z zesłanymi Polakami i zorganizował Związek Polaków Zakordonowych. Po powrocie do kraju zamieszkał wraz z rodziną w Bogucicach i w latach 1919–1921 prowadził w Katowicach Biuro Techniczno-Handlowe, otrzymując przedstawicielstwo huty „Pokój”.
Był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska. Uczestniczył w II i III powstaniu śląskim, działając jako funkcjonariusz Oddziału II przy dowództwie Polskiej Organizacji Wojskowej oraz przy Naczelnej Komendzie Wojsk Powstańczych Górnego Śląska. Podczas III powstania śląskiego sprawował również funkcję męża zaufania przy Naczelnej Komendzie w Szopienicach.