Karol z Kalabrii zwany Karolem Sławnym (wł. Carlo Illustre) (ur. 1298 w Neapolu, zm. 9 listopada 1328 w Neapolu) – książę Kalabrii od 1309, syn Roberta Mądrego i Jolanty Aragońskiej, ojciec królowej Neapolu Joanny I.
Pochodzenie Urodził się w 1298 w Neapolu jako starszy syn Roberta Mądrego, księcia Kalabrii i Jolanty, królewny aragońskiej. Miał młodszego brata Ludwika, który zmarł w dzieciństwie. Ze strony ojca jego dziadkami byli Karol Kulawy i Maria Węgierska.
Ojciec Karola został ogłoszony księciem Kalabrii, czyli dziedzicem królestwa Neapolu, w 1296. W ten sposób pominięto prawa Karola Roberta, którego ojcem był zmarły w 1295 Karol Martel, pierworodny syn Karola Kulawego. Jego matka zmarła w 1302. Dwa lata później jego ojciec poślubił królewnę majorską Sanchę. Karol miał przyrodnie rodzeństwo z pozamałżeńskich związków swego ojca m.in. Marię d'Aquino i Karola Artusa.
Następca tronu Jego ojciec został królem Neapolu w 1309. Karol otrzymał tytuł księcia Kalabrii i został dziedzicem tronu Neapolu.
Karol miał w zwyczaju codzienne organizowanie spotkań z poddanymi, którzy mogli przychodzić do niego na skargę. Dopuszczał do siebie również ubogich. Nie był obojętny na cierpienie zwierząt.