Podczas II wojny światowej współpracowała z arcybiskupem Aten Damaskinem, wspierając grecki ruch oporu i pomagając mu w jego inicjatywach ratowania Żydów i pomocy finansowej rodzinom Greków, którzy zostali zamordowanie przez niemieckich okupantów. Prowadziła jadłodajnię dla ubogich w Plaka, która każdego dnia karmiła ponad 200 osób, w tym Żydów. Przez wiele miesięcy w czasie okupacji ukrywała w swoim domu Yolandę Baruh (ur. 1923) i jej rodziców. W latach 1950–1951 walczyła o prawo wyborcze dla Greczynek, a w 1966 roku brała udział w pracach Szóstego Komitetu ONZ. Za swoje czyny została odznaczona m.in.: Złotym Krzyżem Orderu Dobroczynności (1960) i Wielkim Krzyżem Orderu Honoru (1979).
W 1965 r. zadebiutowała wydając pamiętnik zatytułowany Fila katochis, w którym opisała przeżycia z okresu okupacji. W 1968 r. wydała pierwszy zbiór poezji Loja tis siopis. W 1973 r. wydała książkę o swoim bracie O adelfos mu Jorgos Seferis za którą w 1874 r. otrzymała Państwową Nagrodą Literackią (Kratika Logotechnika Wrawia) w dziedzinie biografii. W 1976 r. zdobyła złoty medal Prix de la langue française od Akademia Francuska za zasługi oddane za granicą na rzecz języka francuskiego. W 1978 r. otrzymała nagrodę im. Alfreda de Vigny. W 4 października 1989 r. została uhonorowana tytułem Sprawiedliwa Wśród Narodów Świata.