Bukowiec Opoczyński (do 1961 Bukowiec IZarządzenie nr 35 Prezesa Rady Ministrów z dnia 2 marca 1961 r. w sprawie zmiany i ustalenia nazw niektórych miejscowości i obiektów fizjograficznych ()) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie opoczyńskim, należąca do gminy Opoczno. Jej historia sięga głębokiego średniowiecza, co czyni ją jedną z najstarszych miejscowości w regionie Na południu wieś graniczy z miastem Opocznem. Miejscowość Bukowiec Opoczyński jest jednym z sołectw gminy Opoczno, stanowiącej centrum powiatu opoczyńskiego. Sąsiaduje od północy z gminami Poświętne i Drzewica, od zachodu z gmina Sławno, a od południa z gminą Białaczów.
Geneza Początki Bukowca Opoczyńskiego są ściśle związane z historią pobliskiego Opoczna, które prawa miejskie otrzymało w 1360 roku z rąk króla Kazimierza Wielkiego.
Lokacja Królewska (XIV w.): Pierwsza kluczowa wzmianka o wsi pochodzi z 1369 roku, kiedy to król Kazimierz Wielki lokował wieś Bukowiec na 17 łanach, wydzielonych ze 100 należących do miasta Opoczna. W zamian miasto otrzymało role między Wolą Opoczyńską (Załężną) a miastem oraz role kmiece nad Drzewiczką.