Pomimo konwersji na chrześcijaństwo, po dojściu nazistów do władzy w 1933 roku Else Croner, ze względu na swoje żydowskie pochodzenie, została pozbawiona praw obywatelskich. Uniemożliwiono jej kontynuowanie działalności zawodowej i pozbawiono środków do życia. Osamotniona i pogrążona w rozpaczy zwątpiła w sens życia. W 1942 roku, w wieku 64 lat, zagrożona deportacją, popełniła samobójstwo. Zmarła 20 grudnia 1942 roku w szpitalu żydowskim w Berlinie-Wedding.

Dziedzictwo i pamięć Mimo bogatej spuścizny literackiej i naukowej oraz przynależności do berlińskiej elity społecznej i intelektualnej przez trzy dekady, pamięć o Else Croner została niemal całkowicie wyparta zarówno w Niemczech, jak i w Polsce. Istnieją jednak inicjatywy i publikacje mające na celu przywrócenie pamięci o Else Croner i jej twórczości w obu krajach. W 2018 roku była bohaterką wystawy zatytułowanej „Tożsamości kobiet żydowskich” przygotowanej przez Synagogę pod Białym Bocianem we Wrocławiu. W 2022 roku Dom Pamięci Żydów Górnośląskich w Gliwicach uczcił jej pamięć cyklem spotkań „Nieopowiedziane.