Kariera polityczna Aktywnie zaangażował się w życie polityczne City of London. W 1752 został wybrany radnym (aldermanem) okręgu Billingsgate, a w 1755 pełnił funkcję . Dwukrotnie pełnił też funkcję lorda majora Londynu: w latach 1762–1763 oraz 1769–1770. Jego kadencje przypadły na burzliwy okres polityczny. Był czołowym obrońcą praw City of London i bliskim zwolennikiem Johna Wilkesa. Podczas swojej drugiej kadencji Beckford stanął na czele delegacji City, która 23 maja 1770 przedstawiła królowi Jerzemu III drugą remonstrację (petycję protestacyjną), domagającą się rozwiązania parlamentu. Po chłodnym przyjęciu przez króla, Beckford wygłosił do monarchy bezprecedensową, bezpośrednią odpowiedź. Bronił w niej prawa City do przedstawiania swoich skarg i reafirmował lojalność wobec dynastii Hanowerskiej, jednocześnie krytykując "złych doradców" króla. Choć autentyczność dokładnie spisanej i opublikowanej wersji tej odpowiedzi była kwestionowana (sugerowano, że mogła zostać ułożona lub przynajmniej upiększona później, m.in. przez Horace’a Walpole’a), wywarła ona ogromne wrażenie.