Na listę pułkową 7 listopada 1906 za bezinteresowny udział w ratowaniu sztandaru (a właściwie jego fragmentów) zostali wpisani: porucznik Marcin Iwanowicz Szok – za zachowanie monogramu sztandaru, spalonego z powodu beznadziejnej sytuacji pułku, oraz młodszy podoficer Ananij Łobaczew – ranny, zbiegł z niewoli i doniósł o uratowaniu resztek sztandaru.
Po ogłoszeniu mobilizacji 17 lipca 1914 i rozpoczęciu I wojny światowej pułk został przezbrojony i osłaniał granicę w rejonie miasta Suwałki, a od sierpnia 1914 brał udział w walkach na terenie Prus Wschodnich i podczas odwrotu z nich (1 Armia Frontu Północno-Zachodniego). Aby zrekompensować straty poniesione w Prusach, 16 września 1914 do pułku przybył 3 batalion 219 Kotielniczeskiego Pułku Piechoty, tworząc 2 batalion 19 Pułku Strzeleckiego, a wszystkie „rodzime” kompanie połączono w 1 batalion (kompanie 1. i 5. utworzyły nową 1. kompanię, 2. i 6. – 2., 3. i 8. – 3., 4. i 7. – 4. kompanię). We wzmocnionym, dwubatalionowym składzie pułk brał udział w próbach drugiej ofensywy w Prusach Wschodnich jesienią 1914 (12 października 1914 został przeniesiony jako część 5 Brygady Strzeleckiej z 1 do 10 Armii). W styczniu 1915 roku został wraz z całą 5 Brygadą Strzelecką przeniesiony do Warszawy, a stamtąd do Ostrołęki w guberni łomżyńskiej.