Po pierwszych koncertach tria producent muzyczny John Hammond przewidywał w prestiżowym miesięczniku jazzowym „DownBeat”, że The Wild Bill Davis Trio w ciągu roku stanie się najlepszą grupą tego rodzaju w Stanach Zjednoczonych oraz odmieni historię jazzu. Słowa Hammonda sprawdziły się, „Wild Bill” bowiem stworzył wzorzec brzmienia małego zespołu organowego. Trio w składzie: organy, perkusja gitara lub kontrabas, albo kwartet z saksofonem stały się popularnym formatem organowym, wykorzystywanym przez najwybitniejszych hammondzistów jazzowych. Davis prowadził swoje trio o zmiennym składzie przez następne kilkadziesiąt lat. Przez trzy dekady występował z nim także w każde lato w kurorcie – Atlantic City.
Obok prowadzenia własnej grupy współpracował z orkiestrą Counta Basiego, której dostarczał swoje kompozycje oraz aranżował repertuar. W 1955 miał nagrać z orkiestrą Basiego popularną piosenkę April in Paris, ale nie zdołał dotrzeć do studia. Nagrany bez jego udziału utwór stał się przebojem, dochodząc do pierwszej trzydziestki listy przebojów Hot 100 tygodnika „Billboard”. Natomiast sam dokonał w tym okresie nagrań m.in. z saksofonistami: Frankiem Morganem, Arnettem Cobbem i Johnnym Hodgesem, oraz wokalistką Ellą Fitzgerald.