Ze względu na ten ideologiczny bagaż obiektywność projektu była od początku kwestionowana przez badaczy na całym świecie, nie wyłączając chińskich.
Celem zleconego przez chińskie władze projektu było stworzenie wiarygodnej chronologii wczesnej historii Chin, sięgającej pierwszej dynastii, mogącej służyć zarówno ogółowi społeczeństwa, jak i społeczności akademickiej. Plan Song Jiana spotkał się aprobatą ze strony kilku ministrów i powołano komitet, na którego czele stał dyrektor Instytutu Historii Chińskiej Akademii Nauk Społecznych Li Xueqin. W pracę nad projektem włączono łącznie ok. 200 pracujących niezależnie od siebie archeologów, astronomów, historyków oraz naukowców specjalizujących się w datowaniu radiowęglowym. Na badania składały się m.in. datowanie radiometryczne materiałów archeologicznych, ustalenie dat wydarzeń astronomicznych wspomnianych w pierwotnych tekstach, czy też określenie autentyczności informacji. Przeprowadzono także badania paleograficzne, które miały zastosowanie dla inskrypcji zawartych na odlanych z brązu naczyniach oraz na kościach wróżebnych. Ze względu na tak dużą liczbę naukowców zaangażowanych w badania projekt ten uchodził za największy od czasu dokonania kompilacji Siku Quanshu w latach 70.