31 marca 1927 został zwolniony ze stanowiska pełniącego obowiązki dowódcy batalionu manewrowego z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres sześciu miesięcy. 14 kwietnia 1927 minister spraw wewnętrznych mianował go prowizorycznym naczelnikiem wydziału w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie.. We wrześniu tego roku został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przedłużeniem przeniesienia służbowego do MSWewn. do 31 marca 1928. Z dniem 30 listopada 1928 został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”. Później został przeniesiony do pospolitego ruszenia.

W czerwcu 1928 został przeniesiony ze Lwowa do Poznania na stanowisko szefa Wydziału Bezpieczeństwa Urzędu Wojewódzkiego. Od sierpnia 1928 do 1929 pełnił obowiązki naczelnika Wydziału Społeczno-Politycznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Następnie współpracował z agencją prasową „Iskra”. W latach 1931–1934 był redaktorem naczelnym sprawozdań parlamentarnych. Od lipca 1934 do II wojny światowej pracował jako dyrektor Biura Sejmu RP.