thumb|Grób Israfila Bek Jedigara w Warszawie Israfil Bek Jedigar (, , ur. 7 sierpnia 1888, zm. 1938) – azerski oficer, major Wojska Polskiego.
Życiorys Pochodził ze szlachty z Tyflisu, był synem wielkiego właściciela ziemskiego Hasana bej Israfil bej oglu Iedigarov (08.10.1856 – 1934 lub 1943?). Wnuk emerytowanego generała porucznika Israfila-Beka Jedigarowa (1815–1885).
Ogólne wykształcenie zdobył w Tyfliskim Korpusie Kadetów (1898–1905) oraz w klasach ogólnych Korpusu Paziów Jego Cesarskiej Mości (1905–1908), a wykształcenie wojskowe w klasach specjalnych tego samego korpusu (1908–1910); studia ukończył z wyróżnieniem.
1 września 1908 rozpoczął zawodową służbę wojskową jako niższy rangą paź Korpusu Paziów, awansowany w 1909 na kamer-pazia i po egzaminie w korpusie 6 sierpnia 1910 na korneta (ze starszeństwem od 06 sierpnia 1909), przeniesiony do 17 Niżnonowogrodzkiego Pułku Dragonów Jego Cesarskiej Mości, stacjonującego w Tyflisie. Służbę w tym pułku pełnił do 1917: młodszy oficer szwadronu (1910-1912), dowódca zespołu pułku (27 września 1912 – 1913). 10 września 1913 mianowany porucznikiem (ze starszeństwem od 06.08.1913, za wysługę lat);