Uczestnik wojny ormiańsko-gruzińskiej (grudzień 1918) jako członek wojsk Gruzińskiej Republiki Demokratycznej. Major armii gruzińskiej. W czasie „sowietyzacji” Gruzji i wojny radziecko-gruzińskiej (luty-marzec 1921) dowodził oddziałem powstańczym Tatarów (Azerów), który walczył z bolszewikami i Armią Czerwoną. Po porażce wycofał się na terytorium Turcji i udał się do Konstantynopola.
W listopadzie 1922 r. przeprowadził się z Turcji do Polski i rozpoczął służbę kontraktową w Armii Polskiej (jako rodowity Gruzinin i mieszkaniec tego kraju, a także były major armii gruzińskiej, w dokumentach figurował nie jako Azer, lecz Gruzin). Ukończył kursy dokształcające oficerów i odbył praktykę w 29 Dywizji Piechoty w Grodnie (do 10 października 1924), po czym służył w oddziałach kawalerii Wojska Polskiego w stopniu kapitana (ostatni stopień w armii rosyjskiej), następnie majora. Major 11 Pułku Ułanów Legionowych imienia Marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego w Ciechanowie.
Zmarł w 1938, został pochowany na Muzułmańskim Cmentarzu Tatarskim w Warszawie.