Podczas II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną. Współpracowała z Tajną Radą Teatralną oraz była członkinią kierowanej przez męża - Wacława Zagórskiego - Organizacji Socjalistyczno-Niepodległościowa „Wolność”, gdzie kierowała zespołem łączniczek. Oboje prowadzili tajną drukarnię oraz zaangażowali się w akcję pomocy Żydom, m.in. ukrywając uciekinierów z getta oraz wytwarzając fałszywe dokumenty. Za tę działalność otrzymali w 1973 roku tytuł Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Była członkinią Armii Krajowej w stopniu kaprala (ps. Sława, Basia). Podczas powstania warszawskiego służyła w sztabie II Batalionu „Lecha Grzybowskiego” Zgrupowania „Chrobry II”.

Po upadku powstania trafiła do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 106479), a po wyzwoleniu należała do zespołu Teatru Dramatycznego 2 Korpusu. Zamieszkała w Londynie, gdzie występowała i reżyserowała w Teatrze Polskim ZASP. W latach 1961-1975 prowadziła Laboratorium Teatralne Młodych, w którym szkoliła młodych adeptów aktorstwa.

Za udział w powstaniu została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Armii Krajowej oraz Medalem Wojska.

Przypisy