Często stanowi odpowiedź na problemy polityczne, społeczne i historyczne oraz inspirację dla refleksji nad kondycją ludzkąE. Domańska, Nekrodziedzictwo. W: Leksykon terminów archeologicznych, A. Marciniak, A.I. Zalewska, D. Cyngot, S. Iwaniszewski, H. Kowalewska-Marszałek, F.M. Stępniowski (red.), Kraków: Universitas, 2025, s. 404..
Przedmiot badań W centrum zainteresowania nekrodziedzictwa stoją badania martwego ciała i szczątków rozumianych jako dziedzictwo kulturowo-naturalneR. Harrison, Przekroczyć podział na dziedzictwo "naturalne" i "kulturalne": ku ontologicznej polityce dziedzictwa w epoce antopocenu. W: Krytyczne studia nad dziedzictwem. Pojecia, metody, teorie i perspektywy, M. Stobiecka (red.), Warszawa 2023, s. 149-173.. Nekrodziedzictwo ma na celu upodmiotowienie szczątków - występuje przeciwko instrumentalnemu ich traktowaniu jako przedmiotów czy zasobów, a proponuje ujmowanie szczątków jako residuum (fizycznej pozostałości) po istnieniu zarówno człowieka w sensie indywidualnym, jak i zbiorowym – ludzkości (także w sensie gatunkowym). Szczególną uwagę zwraca się na etyczne traktowanie szczątków (godność, szacunek, „prawa zmarłych”), przy uwzględnieniu specyficznych dla danej kultury i czasu reguł religijnych i duchowych aspektów ich roli i funkcjonowania (w sensie fizycznym i symbolicznym)E.