W 1930 na terenie superintendentury powstała nowa parafia w Torczynie. W kolejnych latach liczba parafii wchodzących w skład diecezji pozostała na niezmienionym poziomie.
Parafie diecezji, przede wszystkim te zlokalizowane na Wołyniu, charakteryzowały się rozbudowaną siecią kantoratów. Według stanu na 1935 do parafii w Tuczynie należało 25 kantoratów, parafia w Rożyszczu posiadała ich 21, parafia w Łucku – 19, parafia w Równem – 16, parafia we Włodzimierzu Wołyńskim – 15, a parafia w Torczynie – 14. Wobec tej sytuacji planowano wówczas powołanie nowych stanowisk proboszczów i wikariuszy. Według pisma ks. Alfreda Kleindiensta z 28 lipca 1936 skierowanego do Evangelischer Oberkinchenrat w Berlinie duchowny ten do października 1936 zakładał zwiększenie liczby księży do 10 na obszarze samego Wołynia.
25 listopada 1936 doszło do uregulowania sytuacji prawnej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w II Rzeczypospolitej dzięki podpisaniu wówczas przez prezydenta dekretu o stosunku państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, który został zatwierdzony przez Radę Ministrów 17 grudnia 1936. Dokonane zostały wówczas zmiany w zakresie podziału administracyjnego Kościoła, w wyniku czego superintendentura północno-wschodnia uległa likwidacji.