thumb|Lewa część iluminowanego frontyspisu ('sarlauh'). Muzeum Sztuki Współczesnej w Teheranie Dickson i Welch zaproponowali trzy fazy pracy nad rękopisem. Pierwszą miał nadzorować Soltan Mohammad, drugą, począwszy od 1527, Mir Mosawwer, po nim zaś we wczesnych latach 30. prace nad Szahname miał koordynować Agha Mirak, bliski przyjaciel szacha (ci trzej malarze zostali wymienieni jako twórcy Szahname przez Dust Mohammada). Podczas gdy sekwencja obrazów generalnie podąża za chronologią – najwcześniejsze prace pojawiają się na początku rękopisu – niektóre zostały dodane później w pobliżu początku lub zamienione z wcześniejszą wersją tej samej sceny. W tym okresie stary Behzad był zarządcą królewskiej kitab-chane, ale najprawdopodobniej zajmował się jedynie ogólnym nadzorem nad projektem, nie zaś tworzeniem do niego ilustracji. Według Dicksona i Welcha w pracy nad rękopisem w sumie brało udział piętnastu malarzy, dwóch kaligrafów (jednym z nich mógł być sławny Szah Mahmud Niszapuri), przynajmniej dwóch iluminatorów, jeden lub dwóch introligatorów oraz niezliczona liczba pracowników spryskujących karty złotem, odznaczających marginesy i gładzących papier. Proces produkcji miał zakończyć się ok. 1537, jednak dwie dodatkowe miniatury zostały dodane ok.