Pozostaje faktem, iż obecnie Szahname szacha Tahmaspa „jest prawdopodobnie najczęściej reprodukowanym [...] ilustrowanym rękopisem klasycznego perskiego tekstu”.
thumb|Feridun w postaci smoka wystawia na próbę swoich synów, miniatura przypisywana Agha Mirakowi. Muzeum Agi Chana Ilustracje były wykonywane przez jednego artystę, lub artystę i jego ucznia (czeladnika). To przede wszystkim przedstawienia różnych starć, tak częstych w Szahname, były delegowane do wykonania przez uczniów, którzy posługiwali się wyżej opisaną uproszczoną kompozycją. Jedynie trzy miniatury są sygnowane, tylko jedna zaś jest datowana (jest to Ardaszir i służka Golnar (fol. 516v) datowana na 934 A.H./1527/28 n.e.). W tej sytuacji ustalenie autorstwa poszczególnych obrazów opiera się na atrybucji, która biorąc pod uwagę także wyżej opisany fakt, iż niektóre miniatury nie są dziełem jednego malarza, pozostaje mniej lub bardziej spekulatywna.