Na terenie diecezji istniała sieć prywatnych ewangelickich niemieckich szkół powszechnych, powstałych jeszcze w 1932 wyniku przekształcenia szkół kantorackich w związku z wprowadzeniem wówczas ustawy o ustroju szkolnictwa. Szkoły prywatne były zakładane, kierowane i reprezentowane przez Kościół Ewangelicko-Augsburski, a naukę w nich prowadzili wykwalifikowani absolwenci niemieckich ewangelickich seminariów nauczycielskich w Bielsku i Łodzi. Z biegiem czasu otwieranie nowych niemieckich szkół prywatnych zostało ograniczone restrykcjami ze strony państwa. Istniejące szkoły były od roku szkolnego 1936/1937 zamykane decyzją organów państwowych, co następowało pod pretekstem niekorzystnych warunków lokalowych. Szykany w stosunku do wołyńskich niemieckich ewangelickich placówek oświatowych kontynuowane były w kolejnych latach, w związku z czym w początku 1939 działalność kontynuowało jedynie 5 z nich. Jeszcze w 1938 dokonano zamknięcia największej na tym terenie szkoły niemieckiej w Łucku, którą parafia planowała rozbudować do siedmiu klas. Zabiegi w celu zachowania funkcjonowania tych placówek czynione przez ewangelickich duchownych w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego nie przyniosły żadnych efektów.