sklandrausis (ciasto z marchwi i mąki żytniej) albo skābputra (zupa na zakwasie z chleba i mąki).
Łotwa ma niewiele zarejestrowanych produktów regionalnych i tradycyjnych, chronionych oznaczeniem pochodzenia geograficznego w Unii Europejskiej. Są to:
Jāņu siers – świeży, nieco słony ser przyrządzony ze zsiadłego mleka, z dodatkiem kminku, salinātā rudzu rupjmaize – chleb z mąki żytniej na zakwasie, sklandrausis – okrągły placek z nadzieniem wypiekany na bazie mąki żytniej (Gwarantowana Tradycyjna Specjalność), carnikavas nēģi – gotowany minóg w galarecie (Chronione Oznaczenie Geograficzne), latvijas lielie pelēkie zirņi – suszony groch polny (Chroniona Nazwa Pochodzenia).
Najwięcej lokali zrzeszonych w Europejskiej Sieci Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego znajduje się na terenie Łatgalii, regionu tradycyjnie najuboższego. W kraju wyróżnikiem produktów o wysokiej jakości i lokalnym pochodzeniu, jest znak „Zaļā karotīte” („Zielona łyżeczka”). Oznakowanie to wskazuje, że minimum 75% składników produktu pochodzi z Łotwy. Oprócz tego, jeżeli ma dobrą jakość, a jego pełen cykl produkcyjny ma miejsce w kraju może zostać oznaczony sygnaturą „Bordo karotīte” („Bordowej łyżeczki”) nawiązującą do barw łotewskiej flagi narodowej.