prowadzonej przez Francję i Wielką Brytanię, aby realizować kolejne cele swojej imperialistycznej polityki zagranicznej. W początku 1938 rząd i prezydent Austrii stawili opór przejęciu władzy przez miejscowych nazistów. Kanclerz Kurt Schuschnigg 9 marca 1938 ogłosił przeprowadzenie 13 marca referendum, w którym Austriacy mieliby się wypowiedzieć na temat przyszłości swego kraju.
W tej sytuacji na polecenie Hitlera 12 marca 1938 Wehrmacht wkroczył do Austrii (plan „Otto”), nie napotykając oporu zbrojnego. Tego też dnia do Wiednia przybył Adolf Hitler, który określił tę aneksję mianem , czyli przyłączenia do III Rzeszy „najstarszej marchii wschodniej narodu niemieckiego”. Urząd kanclerza objął Arthur Seyss-Inquart, któremu następnego dnia prezydent Wilhelm Miklas przekazał także swoje obowiązki. 13 marca niczym nieskrępowani naziści austriaccy ogłosili zatwierdzoną następnie przez Hitlera ustawę, która włączała Austrię do Wielkiej Rzeszy jako Marchię Wschodnią (Ostmark). Niemcy zaangażowali do akcji zajęcia Austrii około 105 tysięcy żołnierzy Wehrmachtu, 35–40 tysięcy SS-manów oraz policjantów i jednostki lotnicze (łącznie 180–200 tysięcy ludzi)Bogusław Wołoszański: Tajna wojna Stalina, wyd. 1999, s. 38..