Kiedy magazynek był potrzebny podczas wymiany ognia z wrogiem, torba była rozrywana i wyrzucana, w nadziei, że zostanie później odkryta przez wojska wroga, które przeczytają tekst i rozważą dezercję.
Do 1967 roku odnotowano około 75 000 dezercji. Program miał pewne trudności z przyjęciem, częściowo z powodu różnic kulturowych – błędów, takich jak literówki i nieumyślnie obraźliwe stwierdzenia – a także przez komunistyczne represje wobec dezerterów i ich rodzin. Co gorsza, jak zeznał sierżant podczas śledztwa w 1971 roku w sprawie amerykańskich zbrodni wojennych w Wietnamie, przepustki były czasami ignorowane przez siły amerykańskie, a ich posiadacze byli rozstrzeliwani w czasie poddawania się.
Ogólnie rzecz biorąc, kampanię propagandową Chiêu Hồi uznano za udaną. Ci, którzy się poddali, byli znani jako „Hồi Chánh” i często włączani do jednostek sojuszniczych jako zwiadowcy , działający na tym samym obszarze, w którym zdezerterowali. Wielu wniosło wielki wkład w skuteczność jednostek amerykańskich i często wyróżniało się, zdobywając odznaczenia tak wysokie, jak Srebrna Gwiazda. Kampania była stosunkowo niedroga i usunęła z pola walki ponad 100 000 żołnierzy (zakładając dokładność odnotowanych liczb i szczerość dezercji).
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wojna wietnamska Kategoria:Amerykańska propaganda polityczna