Równolegle z pracą pedagogiczną angażowała się w działalność Łotewskiego Towarzystwa Edukacyjnego i Komisji Wiedzy Ryskiego Towarzystwa Łotewskiego, wygłaszając wykłady i pisząc w prasie na temat wychowania narodowego i edukacji kobiet. thumb|left|Anna Rūmane-Ķeniņa z rodziną, 1903 W 1911 r. studiowała na Sorbonie. W latach 1913–1916 studiowała w Instytucie Pedagogicznym Jeana-Jacques’a Rousseau w Genewie. W 1916 r. A. Rūmane-Ķeniņa organizowała wieczory dyskusyjne popierające dążenia Łotwy do uzyskania niepodległości i przeciwstawiające się integracji państw bałtyckich z Cesarstwem Niemieckim. Od 1917 r. mieszkała w Paryżu i Londynie, gdzie rozpoczęła działalność propagandową na rzecz państwa łotewskiego. W latach 1917–1919 była korespondentką ds. krajów bałtyckich w departamencie prasowym francuskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W 1918 r., razem z łotewskim dziennikarzem Arturem Tupiņem i litewskim poetą Oskarem Miłoszem brała udział w tworzeniu czasopisma „Revue Baltique”, wydawanego w Paryżu, którego celem było informowanie francuskiej opinii publicznej o sytuacji w państwach bałtyckich.