w 1877 przez socjaldemokrate Adolfa Hepnera.
W 1881 i w 1883 Karl Kautsky zaproponował Engelsowi wydanie wszystkich dzieł ich duetu jednak Engels się sprzeciwił wskazując na niemieckie prawodawstwo, gdyż prawa wydawnicze nie były w jego posiadaniu.
Zapiski Marxa i Engelsa po ich śmierci Kolejny pomysł wydania pism Marxa i Engelsa pojawił się w grudniu 1910 roku na spotkaniu Austro-Marksistów w którym uczestniczył David Riazanov który zrealizował swój pomysł w latach 20. XX w. w ZSRR.
Gdy Marx zmarł w 1881 przekazał swoje zapiski Engelsowi, a ten zostawił je w swojej woli w 1895 SPD, gdzie Eduard Bernstein i August Bebel funkcjonowali jako powiernicy. Zgodnie z wolą Engelsa część pism Marxa w szczególności listy zostały przekazane córkom Marxa – Eleanor Marx, a następnie Laurze Lafargue. Po jej śmierci większość pism została zebrana w archiwum SPD w Berlinie. Gdy Hitler doszedł do władzy w 1933 znaczna część została sprzedana holenderskiej firmie ubezpieczeniowej która z kolei oddała je Międzynarodowemu Instytutowi Historii Społecznej w Amsterdamie gdzie rezydują do dzisiaj.