Najbardziej charakterystycznym elementem geologicznym parku jest pasmo wzgórz Tołtry (zwane też Miodoborami). Jest to unikalna w skali światowej struktura – skamieniała rafa barierowa sprzed 15-20 milionów lat (miocen), powstała wzdłuż wybrzeża ciepłego Morza Sarmackiego. Pasmo zbudowane jest głównie z wapieni organogenicznych (szczątków mszywiołów, koralowców, mięczaków, wieloszczetów i glonów).
Park obejmuje również głęboko wcięte, malownicze kaniony rzek, z których największy jest kanion rzeki Dniestr. Inne znaczące rzeki tworzące kaniony lub doliny na terenie parku to Smotrycz, Zbrucz, Uszyca oraz Żwanczyk. Występują tu liczne zjawiska krasowe, w tym jaskinie m.in. jaskinia Atlantyda z bogatą szatą naciekową).
Flora Szata roślinna parku jest niezwykle bogata – stwierdzono tu występowanie ponad 1700 gatunków roślin naczyniowych, co wynika z różnorodności siedlisk (skały wapienne, stepy, lasy, doliny rzeczne). Lasy (głównie dębowe, grabowe i bukowe) zajmują ok. 15-20% powierzchni. Szczególnie cenne są zbiorowiska stepowe i murawy kserotermiczne na wapiennych zboczach Tołtrów. Około 60 gatunków roślin wpisanych jest do , a wiele z nich to endemity Podola. Na liście gatunków, które nie znajdują się w Czerwonej Księdze, a wymagają ochrony na terenie parku, znajdują się 93 gatunki.