Podczas kampanii wrześniowej walczył w składzie tego pułku w rejonie Bełchatowa oraz Skierniewic. Do niewoli niemieckiej został wzięty po kapitulacji twierdzy Modlin, osadzono go w obozie przejściowym w Działdowie. Już 19 października 1939 r. został zwolniony z niewoli. Postanowił przedostać się do jednostek Wojska Polskiego odtwarzanych na zachodzie, dotarł tam przez Słowację i Węgry.
Służył w Karpackim pułku artylerii, w jego składzie przeszedł szlak bojowy Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Został przeniesiony do pułku artylerii ciężkiej, od 11 listopada służył w dowództwie artylerii 2 Korpusu. Stamtąd 11 listopada 1943 r. został przeniesiony do 6. pułku artylerii lekkiej, ale już 7 grudnia powrócił do dowództwa artylerii Korpusu. Został skierowany do Wyższej Szkoły Wojennej, po jej ukończeniu skierowano go na szkolenie lotnicze do 62. Air School of South African Air Force. Został wytypowany na dowódcę nowo tworzonego dywizjonu samolotów współpracujących z artylerią korpusu, dlatego też skierowano go na dodatkowe szkolenie na Kursie Wyszkolenia Technicznego Polskich Sił Zbrojnych w Eboli.