Barwy są przytłumione, zaś ich subtelna gradacja zdradza wpływ Behzada i szkoły Herackiej. Również przejrzyste, racjonalne potraktowanie architektury, wyśmienity ornament oraz pewne standardowe postaci są zapożyczone od słynnego nauczyciela Szejchzade.
Imię Szejchzade wymienione jest w nagłówkach wokół frontyspisu kopii Haft Manzar Hatefiego sporządzonej w Bucharze w 1538, obok imienia chana Ubajdullaha (1533–1539). Szejchzade mógł trafić do Buchary ok. 1529 wraz z kaligrafem Mir Alim, który został tam uprowadzony po zdobyciu przez Szejbanidów Heratu, bądź też po prostu zatrudnić się u nowego patrona w sytuacji gdy jego tradycyjny styl nie został doceniony na safawidzkim dworze. Miniatura Bahram Gur i księżniczka w Czarnym Pawilonie (zobacz ilustracja) z rękopisu Haft Manzar ukazuje płaski wycinek budowli z wyrafinowanym wystrojem architektonicznym, zwłaszcza w partii kompozycji z płytek okładzinowych. Jest to styl identyczny z tym, jaki charakteryzuje miniatury przypisywane Szejchzademu z manuskryptu dywanu Hafeza. Twarze postaci ludzkich z obrazów w Haft Manzar są pucułowate i mają grubą linię brwi, a kobiety noszą na głowach białe haftowane chusty podtrzymywane przez diademy.