Jan Sidorowicz (ur. 20 grudnia 1925 w Lipsku, zm. ?)– polski działacz partyjny i państwowy, ekonomista, uczestnik II wojny światowej, podsekretarz stanu w resortach związanych z przemysłem chemiczym (1971–1987).
Życiorys Syn Antoniego i Anny. W 1939 znalazł się na terenach pod sowiecką okupacją, w 1941 ewakuowany w głąb ZSRR. Tam pracował w kołchozie Parnaja w rejonie szarypowskim, na stacji kolejowej Użur w charakterze robotnika niewykwalifikowanego, jako cieśla w Przedsiębiorstwie Budownictwa Kolejowego i w kopalni rudy manganu w Mozulskij koło Aczyńska. W sierpniu 1943 wstąpił do 1 Armii (ludowego) Wojska Polskiego, dochodząc do stanowiska zastępcy dowódcy plutonu ds. polityczno-wychowawczych. Przeszedł szlak bojowy od Buga, przez Kołobrzeg do Berlina.
Po demobilizacji trafił na Dolny Śląsk. W 1947 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, następnie w szeregach Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej;