Zofia Anna Wojno herbu Ślepowron (ur. 22 marca 1886 w Warszawie, zm. 9 października 1954 tamże) – polska lekarka okulistka, doktor medycyny, zakonnica, działaczka społeczna, członkini Rady Naczelnej Narodowej Organizacji Kobiet, uczestniczka powstania warszawskiego.
Życiorys Była córką Ludwika Jerzego Wojno, inżyniera Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej i dyrektora Szkoły Kolejowej, oraz Władysławy z Sawickich, nauczycielki. Miała dwóch braci: Tadeusza Jerzego, profesora mineralogii oraz Kazimierza Stefana, inżyniera rolnika.
W 1902 ukończyła prywatną pensję Leonii Rudzkiej w Warszawie. Rok później uzyskała świadectwo nauczycielki matematyki. Wyjechała do Szwajcarii, gdzie ukończyła studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Zuryskiego. W 1912 uzyskała stopień doktora na podstawie dysertacji pt. Ueber physiologischen Hirnhernien (O fizjologicznych przepuklinach mózgu). Rok później zdała egzamin lekarski w Petersburgu, a także egzaminy w Instytucie Lekarskim dla Kobiet.