Powiatowy Komitet Chłopski, Powiatowa Rada Ludowa, Komitet powiatowy – organ władzy wykonawczej Republiki Tarnobrzeskiej, działający od 6 listopada 1918 roku do 1919 roku.
Historia 2 listopada 1918 roku w obliczu rozpadu Monarchii Austro-Węgierskiej w Tarnobrzegu do zarządzania powiatem tarnobrzeskim przez władze polskie powołano Powiatowy Komitet Samoobrony. Znaleźli się w nim jedynie przedstawiciele stronnictw prawicowych, często kojarzonych z hrabią Zdzisławem Tarnowskim (np. pełnomocnik jego dóbr Ernest Habicht; wg Tadeusza Reka, Zdzisławy Trawińskiej, Augusta Ciulika i Witolda Stankiewicza komitet został powołany z inicjatywy hrabiego Tarnowskiego i Zygmunta Lasockiego, z czym nie zgadza się Józef Rawski), zaś zabrakło w nim zwolenników ruchu ludowego. Komitet nie zyskał poparcia wśród chłopów i mieszczan tarnobrzeskich. Powiatowy komitet postanowił zorganizować w Tarnobrzegu 6 listopada wielką manifestację narodową, w kontrze wobec której działacze chłopscy postanowili tego samego dnia zorganizować, dla zademonstrowania swojej siły, wiec pod pomnikiem Bartosza Głowackiego. W czasie wiecu chłopi przyjęli uchwałę, w której m.in. informowali o nieuznawaniu Powiatowego Komitetu Samoobrony za naczelną władzę w powiecie.