Jeden Jak-9 został natychmiast zestrzelony. Następnie P-38 wzbiły się na wysokość około 500 metrów i utworzyły krąg obronny nad samym miastem Nisz, czekając na rozwiązanie tej niepewnej sytuacji.

Wkrótce do bitwy dołączyła druga grupa Jaków dowodzona przez radzieckiego asa myśliwskiego, kapitana Aleksandra Kołdunowa, który wystartował z innej bazy lotniczej w pobliżu Niszu. „Śmiertelny węzeł”, który utworzył się w powietrzu, przesuwał się na zachód nad miastem przy dźwiękach salw z działek lotniczych i ognia artylerii przeciwlotniczej. W walce, która trwała około 15 minut, wzięło udział dziewięć radzieckich Jaków-3 i nieznana liczba amerykańskich P-38.

Raport 866 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, pierwszy radziecki opis tej walki powietrznej, zaczynał się od opisu incydentu w następujący sposób:

Raport 288 Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego znacząco odbiegał od pierwotnego raportu 866 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego, twierdząc, że Kołdunow osobiście zakończył bitwę powietrzną, gdy zbliżył się do prowadzącego P-38 z bliskiej odległości i pomachał skrzydłami, aby pokazać czerwoną gwiazdę na swoim samolocie, a także wyolbrzymił amerykańskie siły, opisując incydent jako atak „do 18 Lightningów” zamiast pierwotnych 12.