W 1785 dodano czwarte piętro.
W 1809, za rządów wielkiego mistrza Antoniego Wiktora Habsburga, przeniesiono tu z Bad Mergentheim siedzibę wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego, którą klasztor pozostaje do dziś, będąc jedną z nielicznych siedzib przełożonego generalnego katolickiego zgromadzenia zakonnego, mieszczącą się poza Rzymem.
W 1929 zakon zrezygnował z charakteru rycerskiego, przekształcając się w zakon czysto duchowy.
Architektura Klasztor stanowi kompleks budynków zgrupowanych wokół dwóch dziedzińców. Fasada w stylu barokowym. W pomieszczeniach na parterze dominują wczesnobarokowe sklepienia kolebkowe i krzyżowe. Na parterze znajduje się sala terrena - bogato zdobiona freskami z końca XVIII w., ukazującymi figuralną ornamentykę i sceny mitologiczne.
Na pierwszym piętrze znajduje się biblioteka i archiwum zakonu z najstarszymi pozycjami pochodzącymi z XII w. Niektóre pomieszczenia mają sufity ze sztukaterią w stylu rokokowym i neoklasycystycznym. Na drugim piętrze znajduje się skarbiec m.in. z insygniami zakonnymi.
Przypisy
Wiedeń Kategoria:Zabytki Wiednia Wiedeń