Trzecia płyta grupy, Huascaran, wydana w 1977 stanowiła album koncepcyjny poświęcony ofiarom trzęsienia ziemi w Peru w 1970, gdy w lawinie pod Huascarán zginęli czechosłowaccy alpiniści. Według Sebastiana Chosińskiego z pisma Esensja była jedną z najważniejszych czechosłowackich płyt powstałych w latach 70, z kolei według Pawła Nawary pokazała najbardziej symfoniczne wcielenie grupy. W składzie nagrywającym tę płytę znaleźli się już kolejni muzycy: Laco Lučenič (gitara basowa) oraz Karol Oláh (perkusja).
Po nagraniu Huascaran do grupy dołączył śpiewający basista Fedor Frešo, znany z takich grup jak Prúdy, Collegium Musicum, czy Modrý efekt. Razem z nim grupa nagrała trzy kolejne albumy: Dunajská legenda (1980), Biela planéta (1980), oraz Generation (1981). Na płytach kontynuowała stylistykę jazz-rockową, choć skierowała się też w kierunku nowej fali.
Po 1981 w miejsce Frešo dołączył Dalibor Jenis, a także pierwszy w historii grupy wokalista - Juraj Bartovič, z których udziałem powstał album Ad libitum (1984).
Po reaktywacji w roku 1991, w składzie został wyłącznie Griglák, do którego dołączali kolejni muzycy.