Tadeusz Dryzek (ur. 1 stycznia 1919 w Józefowie, zm. 12 czerwca 2002) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier elektryk, pułkownik Milicji Obywatelskiej. Podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (1965–1971) i Ministerstwie Górnictwa i Energetyki (1971–1974), wieloletni prezes Stowarzyszenia Elektryków Polskich (1961–1981).
Życiorys Syn robotnika Władysława i Marii z Kukielskich. W 1938 zdał maturę i rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej. We wrześniu 1939 walczył jako ochotnik w oddziale Legii Akademickiej broniącym Warszawy. W czasie okupacji pracował jako kreślarz w firmie Zellgarn w Łodzi, następnie od 1945 przy ponownym uruchomieniu przemysłu w Polsce Ludowej. W 1950 ukończył studia z inżynierii elektrycznej na Politechnice Łódzkiej, od 1948 do 1951 asystent w Katedrze Podstaw Elektrotechniki na tej uczelni. Podczas studiów był pierwszym szefem Bratniej Pomocy (1945–1946) i szefem Zarządu Terenowego Akademickiego Związku Walki Młodych „Życie” (1945–1948). Od 1952 do 1955 stał na czele Zarządu Biur Projektów Energetycznych (do 1953 pod nazwą Biuro Projektów Energetycznych „Energoprojekt”).