W latach 1961–1981 kierował Stowarzyszeniem Elektryków Polskich, od 1962 do 1974 Komisją Nauki i Techniki Zarządu Głównego Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, organizując Dni Techniki Polskiej w ZSRR (1966, 1968), zaś od 1977 do 1981 przewodniczył Polskiemu Komitetowi Gospodarki Energetycznej Naczelnej Organizacji Technicznej. Zasiadał w Radzie Techniczno-Ekonomicznej przy Ministrze Górnictwa i Energetyki (1957–1969), w tym jako jej sekretarz (1956–1957), Radzie Techniczno-Ekonomicznej przy Ministrze Energetyki i Energii Atomowej (1976–1982) oraz przy Ministrze Łączności. Należał do Państwowej Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej (1956–1982), Komitetu Energetyki/Komitetu Problemów Energetyki Polskiej Akademii Nauk (1961–1983), Komitetu Badań i Prognoz „Polska 2000” PAN (1970–1975), Państwowej Rady ds. Gospodarki Paliwowo-Energetycznej (do 1982), Komisji Głównej Energetyki przy Komitecie Nauki i Techniki. W latach 1958–1965 kierował pracami Zespołu ds. Współpracy z Komitetem Energii Elektrycznej Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w Genewie, dwukrotnie wybierano go na wiceprzewodniczącego tego Komitetu.