Monica (oficjalnie ARI 5664) – brytyjski lotniczy radar ostrzegawczy służący do obserwacji tylnej półsfery samolotu. Był instalowany w ogonie bombowców podczas II wojny światowej, został wprowadzony do użytku przez Royal Air Force w 1943 roku. Jego zadaniem było wykrywanie zbliżających się od tyłu myśliwców nocnych Luftwaffe.
Historia thumb|left|Wieżyczka strzelca ogonowego Avro Lancaster z widoczną pod nią anteną radaru Monica Radar został opracowany w Bomber Support Development Unit w Worcestershire. Działał na pograniczu pasm VHF i UHF, wykorzystywał częstotliwość ok. 300 MHz. Urządzenie emitowało sygnał radarowy w stożku o kącie 45° za samolotem, co pozwalało wykrywać obiekty w tym obszarze znajdujące się w odległości do ok. 900 metrów (1000 jardów). W przypadku wykrycia intruza załoga była ostrzegana serią sygnałów dźwiękowych słyszanych w słuchawkach. Wraz ze zbliżaniem się obiektu tempo nadawania sygnałów rosło. System ten nie posiadał możliwości identyfikacji samolotów własnych i nieprzyjacielskich, co prowadziło do licznych fałszywych alarmów, zwłaszcza w gęstych formacjach bombowych. Ponadto Monica zakłócała pracę pasywnego systemu Boozer, wykorzystywanego również do wykrywania niemieckich myśliwców nocnych.