Przeprawia się przez rów na liściu kapusty, ale zostaje schwytany przez chłopca i jego towarzysza. Chłopcy przywiązują go do patyka i umieszczają w starym drewniaku jako żeglarza. Drewniak dryfuje po stawie, a chrząszcz nie może się uwolnić. Na chwilę odwiedza go mucha. Dziewczęta w łodzi zauważają go, odcinają sznurek i wypuszczają na wolność. Chrząszcz wraca do cesarskiej stajni i siada na grzywie konia. Uważa, że koń otrzymał złote podkowy ze względu na niego, ponieważ teraz go dosiada. Czuje się dumny i zadowolony ze swojej podróży. Postanawia opowiedzieć innym chrząszczom o swoich przygodach i doświadczeniach. Baśń kończy się refleksją chrząszcza, że świat nie jest taki zły, jeśli potrafi się go odpowiednio postrzegać.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne „Żuk” (czyta aktor Michał Kaleta) na YouTube
Kategoria:Baśnie Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1861 Kategoria:Utwory literackie o owadach