Był pierwszym kapelanem Warszawskiej Straży Ogniowej okresu porozbiorowego (od 1915); na prośbę władz miasta i komendanta Józefa Tuliszkowskiego otrzymał przydział do WSO na podstawie decyzji metropolity warszawskiego, abp. Aleksandra Kakowskiego; uzyskał stopień oficerski, zorganizował stałą opiekę duszpasterską i opracował specjalny ceremoniał. Od 1916 był kapelanem Związku Floriańskiego; wszedł do pierwszego zarządu związku. Był jednym z czołowych organizatorów I Ogólnopaństwowego Zjazdu Delegatów Straży Ogniowych Rzeczypospolitej Polskiej w 1921, na którym został utworzony Głównego Związku Straży Pożarnych Rzeczypospolitej Polskiej. W 1937 poświęcił kamień węgielny pod budowę Centralnego Ośrodka Wyszkolenia Pożarniczego na Żoliborzu w Warszawie. W tym samym roku objął obowiązki rektora kościoła św. Marcina przy ulicy Piwnej na Starym Mieście w Warszawie.
Zginął pod gruzami przy ul.Piwnej 11 podczas powstania warszawskiego. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kw. 107, rz. 5,6, gr. 23-30, zbiorowy grób kapłanów archidiecezji warszawskiej).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Absolwenci Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie Kategoria:Polscy duchowni katoliccy Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ofiary cywilne w powstaniu warszawskim