Carl Perkins, właśc. Carl Lee Perkins (ur. 9 kwietnia 1932 w Tiptonville, zm. 19 stycznia 1998 w Jackson) – amerykański piosenkarz i gitarzysta związany z gatunkami country, rockabilly i rock and roll. Perkins był jednym z pionierów rock and rolla, nazywany królem rockabilly – wcześniejszej formy rock and rolla, wywodzącej się głównie z muzyki country i bluesa.
Carl Perkins, gdy w 1954 roku po raz pierwszy usłyszał śpiewającego Elvisa Presleya oraz towarzyszącego mu wybitnego gitarzystę rockabilly, Scotty'ego Moore'a, od razu stał się wielkim orędownikiem nowego stylu. Osądzając po skromnej dyskografii i liczbie przebojów, można by sądzić, że był muzykiem mało istotnym i marginalnym. W istocie zaliczany jest do jednego z najistotniejszych w swym gatunku. W szczególności jego technika gitarowa, stała się rozpoznawalna.
Perkins znalazł setki naśladowców, wśród rockowych gitarzystów głównie brytyjskich, lecz także amerykańskich z kręgu stylu southern rocka. Jego słynne krótkie riffy gitarowe, tak zwane licks (zagrywki), były niemal wiernie kopiowane przez takich instrumentalistów jak: George Harrison, John Fogerty i Brian Setzer. Wielkimi fanami muzyka byli członkowie brytyjskiego zespołu The Beatles.