Wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od kwietnia 1981 do listopada 1989 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej, w tym od marca 1982 do września 1989 w randzie pierwszego zastępcy ministra. W 1989 został szefem rządowej Komisji ds. Przeciwdziałania Alkoholizmowi. Przez 19 lat kierował zielonogórskim oddziałem wojewódzkim Polskiego Czerwonego Krzyża, następnie był wiceprezesem, a w latach 1988–1992 prezesem tej organizacji na poziomie krajowym. Od 1994 do 1998 był doradcą przewodniczącego rady nadzorczej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

19 czerwca 2019 pochowany na cmentarzu komunalnym (starym) przy ul. Wrocławskiej w Zielonej Górze.

Odznaczenia Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Lekarz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, a także „Laurem Asklepiosa” Okręgowej Izby Lekarskiej w Zielonej Górze.

Przypisy

Bibliografia