Pod budowę nowej świątyni wybrano obszar zwany Tal-Borġ położony w obecnym centrum miasta. Inwestycję oficjalnie rozpoczęto 1 kwietnia 1923 roku, stawiając w tym miejscu krzyż. Rok później, 24 lutego 1924 roku, wmurowano kamień węgielny pod budowę kościoła. Projekt świątyni wykonał maltański architekt, Ġużè Damato. Do jej budowy Damato jako pierwszy na Malcie zastosował żelbet – materiał, który poznał od francuskich inżynierów w czasie, gdy mieszkał w Tunezji.
Już w lipcu 1928 roku w kościele zaczęto odprawiać niedzielne msze święte, choć jego budowa wciąż trwała i nie miał on jeszcze dachu. W kwietniu 1936 roku do nowej świątyni przeniesiono Najświętszy Sakrament. Lata II wojny światowej spowodowały przerwę w pracach budowlanych, które zostały ostatecznie ukończone 13 grudnia 1959 roku. Na głównej kopule kościoła ustawiono wówczas wielki, marmurowy krzyż. Rok później arcybiskup Mikiel Gonzi poświęcił pięć dzwonów sprowadzonych z w Wielkiej Brytanii, które zawisły w południowej dzwonnicy kościoła.
Świątynia, jak i parafia, pierwotnie nosiła wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa, które jednak zostało zmienione na wniosek mieszkańców miasta w 1967 roku.