Kolczuga (ros. Кольчуга) – postradziecki pasywny system rozpoznania elektronicznego, zdolny do wykrywania i lokalizacji źródeł emisji elektromagnetycznej naziemnych, nawodnych i powietrznych. Jego koncepcja została opracowana jeszcze w ZSRR, do produkcji został wprowadzony przez Ukrainę.
Historia Prace nad budową nowego systemu walki elektronicznej rozpoczęto w ZSRR w 1980 r. w Kurskim Instytucie Wojskowym GRU ZSRR (ros. Курский военный институт ГРУ СССР). Na początku lat 80. XX wieku prace zostały przeniesione do ukraińskiego przedsiębiorstwa „Topaz” w Doniecku, gdzie w 1987 r. sprawdzony system wdrożono do produkcji. Do rozpadu ZSRR wyprodukowano 75 Kolczug. W następnych latach Ukraina kontynuowała samodzielnie rozwój i produkcję systemu bez udziału rosyjskich instytucji. W wyniku prac w latach 1993–2000 powstała zmodernizowana wersja systemu, która nosi oznaczenie Kolczuga-M. W udoskonalonej wersji zostały rozszerzone zakresy częstotliwości pracy systemu, stworzono też nowy system antenowy. Zespół projektantów, który opracował system, został nominowany do ukraińskiej Nagrody Państwowej. Zmodernizowana konstrukcja została zaprezentowana w 2000 r. na światowej wystawie sprzętu wojskowego w Abu Zabi. W 2002 r. system został zaprezentowany na wystawie Defendory Intеrnational-2002 w Grecji.