Walenty Szablewski (ur. 13 lutego 1919 w Czempiniu, zm. 10 grudnia 2008) – polski działacz partyjny i państwowy, inżynier, podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego (1955–1956), Ministerstwie Przemysłu Motoryzacyjnego (1952–1955, 1956) oraz Ministerstwie Komunikacji (1962–1975).
Życiorys Syn Józefa i Józefy. W 1938 ukończył Szkołę Rzemieślniczo-Przemysłową przy Zakładach „H. Cegielski” w Poznaniu w zawodzie tokarza. Podjął pracę w tym przedsiębiorstwie, również po rozpoczęciu niemieckiej okupacji. W styczniu 1941 aresztowany przez Gestapo, do marca 1942 więziono go w Forcie VII w Poznaniu i więzieniu we Wronkach. W 1946 ukończył Państwowe Technikum w Bytomiu, w okresie nauki kierując kołem Związku Walki Młodych. Powrócił do pracy w poznańskich zakładach Cegielskiego jako asystent, kierownik wydziału i wicedyrektor techniczny. Od 1949 do 1950 dyrektor naczelny Zaodrzańskich Zakładów Konstrukcji Stalowych „Zastal” w Zielonej Górze, następnie do 1952 dyrektor naczelny Zakładów „H. Cegielski”. W 1954 uzyskał tytuł inżyniera mechanika na Politechnice Warszawskiej.