Bolesław Stanisław Bator (ur. 14 lipca 1883 w Skrzyszowie, zm. 27 września 1939) – polski prawnik, urzędnik, doktor nauk prawnych, publicysta, polityk i działacz społeczny, poseł na Sejm I kadencji w II RP z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Tarnowie. Studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim, które ukończył ze stopniem doktora prawa. Podczas studiów był w latach 1904-1905 prezesem Czytelni Akademickiej we Lwowie. Był także redaktorem młodzieżowego pisma „Teka”. Członek „Ogniwa”, Komitetu Samoobrony Narodowej Młodzieży Polskiej i koła braterskiego Związku Młodzieży Polskiej „Zet”. W latach 1904–1905 zasiadał w jego Centralizacji.
W latach 1907–1915 był sędzią w Czortkowie i Lwowie. Następnie pracował przy Najwyższym Trybunale w Wiedniu. Należał do Ligi Narodowej i w latach 1905–1908 do Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego. Przyłączył się do frondy 1908. Był członkiem grupy „Rzeczypospolitej”. W latach 1908-1910 członek Rady Nadzorczej Drużyn Bartoszowych.
W sierpniu 1914 zastępca komisarza Centralnego Komitetu Narodowego. Zagrożony aresztowaniem wyjechał w czerwcu 1915 do Kijowa. W latach 1916–1918 wydawał książki szkolne z ramienia kijowskiej Rady Okręgowej. Był także członkiem Wydziału Oświaty Polskiego Komitetu Wykonawczego na Rusi.