Po przerwie wynikającej z jej uczestnictwa w wojnach niepodległościowych (1918–1921) wróciła w 1922 roku do pracy nauczycielskiej. Poprosiła Kuratorium Szkolne we Lwowie o skierowanie do najuboższej wsi: skierowano ją do jednoklasowej szkoły ludowej w Uhnowie koło Rawy Ruskiej, a następnie od września 1921 roku do szkoły powszechnej w Hucie Polańskiej w powiecie krośnieńskim. 1 września1924 roku została przeniesiona do siedmioklasowej szkoły powszechnej w Supraślu. Pracowała tam do 1939 roku.
Po zwolnieniu z więzienia, od czerwca do grudnia 1958 roku pracowała początkowo jako woźna, a następnie jako zastępczyni sekretarki w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Wojciecha Gersona w Warszawie. Od 15 kwietnia 1959 roku do przejścia na emeryturę ponownie pracowała w administracji tej szkoły, równocześnie ucząc na kursach dla dorosłych organizowanych przez Inspektorat Szkolny w Warszawie.
Działalność niepodległościowa i społeczna Harcerstwo Była jedną ze współtwórczyń polskiego harcerstwa, współpracując z Andrzejem i Olgą Małkowskimi. W lutym 1912 roku zorganizowała pierwszą drużynę harcerską we Lwowie, na terenie seminarium nauczycielskiego.
Była współorganizatorką i opiekunką I Żeńskiej Drużyny Harcerek im.